Temat dnia: Skarb Bałtyku
 1.Wakacje nad morzem – słuchanie opowiadania M. Strękowskiej-Zaremby Bursztynek. Cele: poprawne odpowiadanie na pytania związane z treścią wysłuchanego opowiadania, wypowiadanie się na temat ilustracji w książce, opisywanie historii powstawania bursztynu, podawanie sposobów jego wykorzystania, wymienianie skarbów, które można znaleźć w morzu.
• Słuchanie opowiadania M. Strękowskiej-Zaremby Bursztynek.
Kiedy zbliżają się wakacje, wszyscy się cieszą, a najbardziej słońce. Każdego ranka budzi się coraz wcześniej i świeci radośniej. Ledwie wstanie, zagląda w okna i zachęca do zabawy. Niewątpliwie z tego właśnie powodu dzieci w przedszkolu Olka i Ady bardzo nieuważnie słuchały bajki, którą czytała im pani.
– Widzę, że nie możecie się doczekać wakacji – powiedziała pani, zamykając książkę.
– Nie możemy! – przyznał Marek. – Tata obiecał, że w tym roku pojedziemy w góry, bo rok temu byliśmy nad morzem i spiekłem się na słońcu. Wyglądałem jak spalony naleśnik. Ledwie przeżyłem – dodał z dumą. Marek oczywiście przesadził. Dzieci pamiętały, że przywiózł z wakacji ładną opaleniznę. Na pewno nie przypominał spalonego naleśnika.
– Ja przywiozłam znad morza muszlę, w której coś szumi – przypomniała Jola.
– Co szumi? Wiatraczek? – zainteresował się Olek.
– Nie wiem, nie sprawdzałam.
Pani wyjaśniła, że w muszli szumi morze, ale nie wszyscy w to uwierzyli. Przecież niemożliwe, żeby morze zmieściło się w jednej muszelce.
– A ja znalazłam na plaży bursztyn z zatopionym komarem. Noszę go ze sobą od powrotu z wakacji – powiedziała Ola i pokazała dzieciom żółty, przezroczysty bursztynek z nieruchomym komarem w środku. Wydawało się, że śpi w lśniącej, bursztynowej bańce jak śpiąca królewna w królewskim łożu.
 „Jak on wszedł do środka?” – zastanawiał się Olek.
Przypomniał sobie o komarze zatopionym w bursztynie dopiero po powrocie do domu. W przedszkolu tyle się działo, że nie zdążył porozmawiać o nim z Olą.
– Pytasz, jak komar znalazł się w środku? – tata przerwał pracę nad projektem hali dworca kolejowego.
– To wyjątkowo ciekawa historia. Brzmi jak bajka, ale jest najprawdziwszą prawdą.
Do pokoju przybiegła Ada.
– Ja też chcę posłuchać bajki – Ada położyła się na kanapie.
– Tata mówi, że to prawda, nie bajka – sprostował Olek.
– To chcę posłuchać nie bajki – upierała się Ada.
– Drogie dzieci, proszę o głos – przerwał spór tata. – Było to bardzo dawno temu, przed milionami lat. Nad Morzem Bałtyckim szumiały gęste lasy. Szuuu, szuuu, szuuu... Wiatr od morza kołysał gałęziami pradawnych sosen i wysokich paproci. Pewnego słonecznego dnia mały komar usiadł na pniu drzewa. Sądzę, że chciał chwilę odpocząć i lecieć dalej. Niestety, wpadł w pułapkę. Z pęknięcia na pniu wypłynęła gęsta, lepka żywica. Ciężka kropla spłynęła na naszego komarka i oblepiła go dookoła. Dostał się w sam środek kleistej kropli, która zastygła i stwardniała. Pewnego razu sztorm powalił nadbrzeżne drzewa. Kropla, chlup!, wpadła do Bałtyku. Morska woda chłodziła ją i obmywała, aż któregoś dnia wyrzuciła na plażę. Znalazła ją Ola z przedszkola i zawołała: „Hura! Znalazłam bursztyn!”. Zabrała go do domu, żeby pokazać w przedszkolu. W środku jej bursztynu mały komar śpi głębokim snem i cieszy oczy. Do pracowni zajrzała mama. To, co zobaczyła, nie ucieszyło jej oczu. Ada smacznie spała, zwinięta w kłębek.
– Dlaczego uśpiliście Adę? Wyśpi się w dzień, a potem w nocy będzie rozrabiała.
Jakoś nie mogła uwierzyć w to, że nikt Ady nie usypiał, ani w to, że zaraziła się snem od komara sprzed milionów lat.
• Rozmowa na temat opowiadania.
 O czym rozmawiały dzieci w grupie? Co zdarzyło się rok temu na wakacjach?
• Zabawa ruchowa Szum morskich fal.
Folia malarska.
R. układa przed dziećmi folię malarską. Dzieci chwytają ją za końce. Poruszając folią w różnym tempie, wywołują dźwięk przypominający szum morskich fal. Nasłuchują dobiegających dźwięków. R. pyta dzieci, czy wiedzą, od czego zależy siła dźwięku. Uzupełnia wypowiedzi, informuje, że siła dźwięku jest zależna od siły wiatru.
• Część badawcza – samodzielne doświadczenia dzieci.
Różne przedmioty, w tym przedmioty wykonane z bursztynu, małe kawałki papieru, bawełniana lub wełniana tkanina. R. układa przed dziećmi różne przedmioty. Dzieci oglądają je, wyszukują i odkładają te, które są bursztynami. R. pyta, w jaki sposób można sprawdzić, czy dokonały właściwego wyboru. Dzieli dzieci na cztery zespoły. Układa przed każdym zespołem małe kawałki papieru oraz bawełnianą lub wełnianą tkaninę. Dzieci pocierają wybrane przedmioty o tkaninę i obserwują, czy kawałki papieru przykleją się do nich. Jeśli tak, to oznacza, że dokonały poprawnego wyboru. R. krótko opisuje zjawisko elektryzowania się. Następnie pyta: Jaki jest bursztyn? Dzieci opisują bursztyn za pomocą określeń przymiotnikowych. R. informuje dzieci, że istnieją inne określenia bursztynu – jantar, złoto Północy, skarb Bałtyku. Krótko wyjaśnia znaczenie tych nazw.
• Poznawanie innych skarbów morza.

Zdjęcia przedstawiające rafę koralową i perły.
R. pyta: Jakie skarby, oprócz bursztynu, można znaleźć w Bałtyku oraz na polskiej plaży? Uzupełnia wypowiedzi dzieci. Wyjaśnia, skąd się wzięły muszle w morzu. Przekazuje także informacje o innych morzach i innych morskich skarbach, np. rafach koralowych i perłach w muszlach. Umieszcza na tablicy zdjęcia przedstawiające rafę koralową i perły w muszlach. Informuje, że koral i perły, podobnie jak bursztyn, są wykorzystywane do produkcji biżuterii. Przypomina o konieczności ochrony wód morskich przed zanieczyszczeniami.
Karta pracy, cz. 5, nr 67
2.Zabawy ruchowe: https://www.youtube.com/watch?v=TIb6efJOpkY
Dla chętnych dzieci:
• Wykonanie sznurkowego obrazka Na rafie koralowej. Rozwijanie wyobraźni oraz precyzji ruchów. Dla każdego dziecka: kartka z narysowanymi kropkami, ołówek, nożyczki, sznurek, klej, miękki papier toaletowy, pędzelek, farby wodne, sylwety rybek, niebieska tkanina. Dzieci otrzymują od R. kartki z narysowanymi kropkami. Za pomocą ołówka łączą ze sobą kropki, rysując w ten sposób koralowiec (jeden koralowiec na kartce). Następnie wodzą palcem po narysowanych liniach. Odcinają kawałki sznurka i przyklejają na narysowanych liniach, zachowując ich kształty. Następnie przyklejają ostrożnie na koralowcu warstwę miękkiego papieru toaletowego. Delikatnie przyciskają papier do kartki. Malują koralowiec farbami wodnymi. Przyklejają na kartce wykonane przez siebie sylwety rybek – mieszkańców rafy. Na koniec R. układa na dywanie dużą niebieską tkaninę. Dzieci układają na niej swoje prace – tworzą z koralowców dużą rafę koralową z jej mieszkańcami. Wypowiadają się na temat powstałej pracy
Słuchanie piosenki "lato w kawiarence" -  https://www.youtube.com/watch?v=3jqBO3x6Kxs